Həyatımda heç vaxt qumar oynayan biri olmamışam. Atam deyərdi ki, “oğul, qumar evinə girənin pulu evinə girməz”. Mən də bu sözə sadiq qalmışdım. İşləyirdim, yorulurdum, maaş günü hesabıma baxırdım – hamısı standart. Tikintidə fəhlə işləyirəm. Gündə 10-11 saat beton, kərpic, toz. Əllərim daim yaralı, belim ağrıyır. Amma nə edim? Övladım var, ev kirayəsi var.
Hər şey iki həftə əvvəl başladı. Axşam növbəsi idi, saat 11-də evə gəlmişdim. Həyat yoldaşım Nərmin uşaqları yatırtmışdı, özü də yatmışdı. Mən yata bilmirdim. Bəlkə də çox qəhvə içmişdim, bəlkə də sadəcə fikirlər məni rahat buraxmırdı. Yeni ay başlayırdı, kirayə haqqını ödəməliydim, uşaqların məktəb ehtiyacları vardı. Hesablamışdım – maaşım çatmayacaqdı. Həmin gecə telefonumu götürüb “Əlavə qazanc” yazdım axtarışa. Nə çıxdı? Bir sürü yalan vədlər.
Sonra tanışım Eldarın adı düşdü yadıma. Bir neçə gün əvvəl demişdi: “Yoxla bir saytı, vaxtın varsa”. Həmin gecə yarı oyanıq, yarı yuxulu onun dediyini etdim.
mostbet online login düyməsini tapmaq çətin olmadı. Saytın ana səhifəsi rəngarəng idi, amma məni qorxutmadı. Axı mən beton qarışdıran adamam, kompüter oyunları mənim üçün yenilik deyil.
Qeydiyyatdan keçdim. Adımı, nömrəmi yazdım. İlk baxışda hər şey sadə idi. Cibimdə nə qədər pul var idi? Cəmi 18 manat. Bele çıxır, yoldaşım Nərmin sabah üçün ərzaq almağa pul qoymuşdu, o pula əl vura bilməzdim. Öz gizli pulum vardı – “kənar pul” deyirəm mən buna. Hər həftə nahar pulundan 2-3 manat kənara qoyuram. Təcili nə lazım olsa, ondan istifadə edirəm. O gecə o 18 manatı götürdüm.
Düşündüm: “Bir dəfə sına, əgər itirsən, çox da şey olmaz. Çay-xörəyi bir az sıxarsan”. Ancaq içimdə qəribə bir rahatlıq hissi vardı. Sanki hər şey planlaşdırıldığı kimi getməlidi. Minimum mərclə başladım. Slot oyunu seçdim. 0.5 manat, 1 manat, sonra 2 manat. Heç nə olmurdu. Cibimdə 10 manat qalmışdı. Məyus olub bağlamaq istədim. Lakin birdən fikrim dəyişdi. Xatırladım ki, Eldar demişdi: “Mərci artır, amma ağılla”.
İkinci dəfə mostbet online login elədim, bu dəfə fərqli oyun seçdim – “Fruit Garden”. Adı gülməli idi, amma qaydaları başa düşmək asan idi. 5 manat qoydum. Fırladım. Ekranda albalı, limon, portağal şəkilləri peyda oldu. Üç eyni işarə – qazandım. 25 manat. İnanmadım. Yenə fırladım. Bu dəfə 12 manat. Üçüncü fırlanmada ekran birdən səssizcə parladı – altı eyni işarə! Qazancım 180 manat oldu. Nərminin yuxuda olduğunu bilirdim, amma çətinliklə özümü saxladım. Dəhlizə çıxdım, soyuq su içdim. Əllərim titrəyirdi.
Həmin gecə bir qayda qoydum: “Əgər bu gecə qazansan, sabah oynamayacaqsan”. Sabah oynamadım. Amma bir şey dəyişmişdi – hiss etdim ki, bu, sadəcə şans deyil. Bu, nə vaxt dayanacağını bilməkdir. Üç gün sonra, cümə axşamı axşamı yenə daxil oldum. İndi 180 manatım var idi. Yarısını kənara qoydum, 90 manatla oynamağa başladım. Bu dəfə yavaş-yavaş, hesablanmış şəkildə. Sadəcə bir oyun növü seçdim. Onu tam öyrəndim: hansı anda mərc artırmaq, hansı anda fasilə vermək. Bir saat ərzində 90 manatı 340 manata çatdırdım. Dayandım.
Həyat yoldaşıma o gecə bir şey demədim. Növbəti səhər maaşımı almışdım. Ona dedim: “Nərmin, kirayəni mən ödəyəcəm, sənin pulun da artıq qalsın”. Soruşdu: “Haradan?” Dedim: “Tikintidə bir iş düşdü, əlavə pul verdilər”. Bəlkə də pis elədim ki, düzünü demədim. Amma bilirəm ki, o qumar sözünü eşidəndə qorxur. Və haqlıdır. Lakin mən onu da bilirəm ki, həmin üç gecə mənə nə isə öyrətdi – risk etmək üçün ağıl lazımdır.
Hələ də fəhlə işləyirəm, əllərim hələ də beton tozuna bulandı. Ancaq artıq təcili pula ehtiyacım olanda panik etmirəm. Çünki bilirəm ki, bir axşam oturub, sakitcə düşünüb, düzgün anda hərəkət etmək olar. İndi hər həftə cəmi 20-30 manat ayırıram bu işə. Qazandığım pulun bir hissəsini uşaqların təhsilinə, bir hissəsini də ehtiyata qoyuram. Kazino məni varlı etməyəcək – bunu yaxşı bilirəm. Amma o gecə mənə bir şeyi göstərdi: fəhlə də olsan, ağlın varsa, bir fırlanma həyatını bir az da olsa yüngülləşdirə bilər. Və bu, beton daşımaqdan daha şirin gəlir.
